Elliott Landy

‘Om een kortstondige, vreugdevolle ervaring vast te leggen met anderen te delen – dat was de reden waarom ik aanvankelijk begon te fotograferen, en het is ook de reden waarom ik nu nog altijd fotografeer.’ Elliott Landy begon in 1967 met fotograferen. Hij was de fotograaf van de tegenbeweging die voet aan de grond begon te krijgen: hippies, de vredesbetogingen en muziek. Vooral muziek, omdat de muziek mensen samenbracht, ook muzikanten en publiek. In 1967 fotografeerde Landy het eerste concert van Bob Dylan sinds een lange afwezigheid ten gevolge van een motorongeluk. De zanger begeleid door een groep onbekende muzikanten, van wie de meeste uit Canada afkomstig waren en die later naam zouden maken als The Band. Hoewel fotograferen verboden was, wist Landy een camera naar binnen te smokkelen en foto’s te maken, totdat Albert Grossmann – manager van zowel Dylan als Janis Joplin – hem in de gaten kreeg en liet verwijderen. De belichte fotorol was inmiddels veilig opgeborgen in het handtasje van Landy’s vriendin, de enige opnamen van een legendarisch optreden. Ondanks die rel is het later diezelfde Albert Grossmann die Landry een opdracht geeft die tot zijn definitieve doorbraak zal leiden: de fotografie voor de hoes van Music from Big Pink, de debuut-elpee van The Band. Landy maakt kennis met Woodstock, waar de groep zich heeft teruggetrokken en waar ook Dylan woont. De foto’s die Landy met de groep maakt en later ook met Dylan, ademen dezelfde sfeer als de songs op de platen die ze in die periode opnemen: landelijk, intiem, wars van glamour en met de nadruk op de authenticiteit van de muziek. Tegelijk ontspannen en ernstig. Landy laat zich inspireren door foto’s uit het Oude Westen, portretten van mensen voor wie de komst van de fotograaf (of de gang naar zijn studio) een Gebeurtenis was. Landy kwam geregeld bij Dylan over de vloer en omgekeerd, er was meer dan eens sprake van een gezamenlijk project met foto’s en tekeningen, maar het leidde tot Landy’s teleurstelling niet tot een concreet resultaat. Uiteindelijk verhuisden ze allebei in de herfst van 1970 naar Manhattan, maar het jaar daarop vertrok Dylan naar Mexico om een film op te nemen en reisde Landy naar Europa, waar hij zeven jaar zou blijven. In 1969 maakte Landy wel zijn beroemdste foto van Dylan, de foto die de hoes van Nashville Skyline siert. ‘In 1978, toen ik uit Europa terugkeerde, ging ik naar een concert van Dylan maar werd niet tot hem toegelaten. Toevallig stond ik na afloop samen met hem in de lift achter het toneel, want hij was op weg naar een feestje. Hij zei hallo, maar nodigde me niet uit om mee te gaan toen hij de lift verliet. Sindsdien heb ik hem nog af en toe gesproken, maar ons contact werd nooit meer zoals vroeger.’ SPECIALE FESTIVAL AANBIEDING In juni is in de USA het Woodstock boek van Elliott Landy verschenen. Speciaal voor het festival heeft Elliott Landy 50 gesigneerde exemplaren van zijn nieuwe boek naar Schiedam gestuurd om te verkopen tijdens het festival. Het boek, dat volledig voorzien is van de foto´s die Landy maakte tijdens het legendarische festival in 1969, kost € xxx. Het gesigneerde boek is te koop bij Galerie Jabelle, S-Town en de VVV.